Feb 19

ΟΜΙΛΙΑ του Προέδρου του ΣΕΟΔΙ Αλέξανδρου Κωστόπουλου στην εκδήλωση της κοπής της πίτας για το νέο έτος 2015

Κυρίες και Κύριοι,

Σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας στη σημερινή μας εκδήλωση  η οποία δεν αποτελεί κοσμικό γεγονός αλλά έχει καθιερωθεί πλέον σε ένα βήμα όπου σημαντικές προσωπικότητες της χώρας μας τοποθετούνται επί των θεμάτων της οικονομικής επικαιρότητας.

Η ανατολή του καινούριου χρόνου  συμπίπτει για την οικονομία μας και την ελληνική επιχείρηση, την οποία εμείς υπηρετούμε, με την αλλαγή της  πολιτικής  μας εκπροσώπησης, που είναι αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών.  Τις εκλογές, που  δεν ήθελε ο ελληνικός λαός, αλλά σύρθηκε στις κάλπες με αισθήματα φόβου και εκδίκησης. Κατά συνέπεια η σημερινή πολιτική εκπροσώπηση της χώρας θα λέγαμε ότι είναι τέκνο του φόβου και της οργής, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Εκεί που υπήρχε η πεποίθηση ότι η οικονομία έδειχνε να εμφανίζει σημάδια  απογείωσης από το βαθύ τέλμα της ύφεσης, τώρα ανακατεύουμε από την αρχή την τράπουλα της σισύφειας προσπάθειας εξόδου από την κρίση, με αβέβαιο έως επικίνδυνο αποτέλεσμα. Τώρα η χώρα μας πορεύεται  πλέον σε αχαρτογράφητα και επικίνδυνα νερά και ο Γολγοθάς της ελληνικής επιχείρησης, ενώ ελπίζαμε ότι βρισκόταν στην αρχή του τέλους, υπάρχουν φόβοι ότι ξαναγύρισε στο τέλος της αρχής.

Κες και κοι, Οι στιγμές που ζούμε αυτές τις ημέρες είναι ιστορικές. Η χώρα βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί και ο κίνδυνος ατυχήματος ελλοχεύει σε κάθε στιγμή. Η νεοφώτιστη Κυβέρνηση αρχίζει σκληρές και επικίνδυνες διαπραγματεύσεις, χωρίς το ισχυρό χαρτί της που θα ήταν το εθνικό σχέδιο δράσης. Αντιθέτως ανέτρεψε την προηγούμενη Κυβέρνηση με το επιχείρημα ότι θα εφαρμόσει διαφορετικό σχέδιο από την προηγούμενη κυβέρνηση, το οποίο όμως φαίνεται να φυλλορροεί και να προσγειώνεται στον ρεαλισμό.

Έτσι η χώρα μας διαπραγματεύεται, χωρίς πρόγραμμα που να φέρει την εθνική υπογραφή, πράγμα που  αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Πέραν όλων αυτών, η Ελληνική οικονομία ευρίσκεται  σε μια ιδιαίτερα  δύσκολη οικονομική συγκυρία στο εγχώριο, όσο και στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Η παγκοσμιοποίηση έφερε και τη χώρα μας να δραστηριοποιείται στο παγκόσμιο γήπεδο του διεθνούς ανταγωνισμού. Όμως η παγκόσμια οικονομία κινείται από τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και όχι από την πραγματική οικονομία.

Το χρήμα έχει απολέσει το σκοπό που έπρεπε να υπηρετεί ως μέσον συναλλαγής. Έχει πλέον αυτονομηθεί, έγινε το ίδιο προϊόν, πολλαπλασιάστηκε η αξία του και η χρηματοπιστωτική αγορά είναι 30 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο Α.Ε.Π

Αυτό αποτελεί μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της παγκόσμιας οικονομίας.

Ο γιγαντισμός των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, υπερκέρασαν την εξουσία των κυβερνήσεων και απειλούν την οικονομική ανεξαρτησία των χωρών. Οι εθνικές κυβερνήσεις, κινούμενες πιο αργά από την ιδιωτική οικονομία, δεν έχουν ακόμα δυστυχώς αποφασίσει την υιοθέτηση εθνικών οίκων αξιολόγησης.

Το περιβάλλον  τώρα της Ε.Ε. χαρακτηρίζεται από τις διχαστικές τάσεις μεταξύ των μελών του και τη συγκρουσιακή τακτική μεταξύ βορείων και νοτίων, πράγμα που είναι μακράν του πνεύματος αλληλεγγύης και συνεργασίας μεταξύ των λαών της. Επιπλέον, η νομισματική ένωση φαίνεται ότι δεν μπορεί να μακροημερεύσει χωρίς τη δημοσιονομική ένωση.

Το εσωτερικό περιβάλλον τώρα της δραστηριοποίησης της ελληνικής επιχείρησης αποτελεί πλέον κοινό τόπο με τα γνωστά προβλήματα της διαφθοράς, του κομματισμού, της γραφειοκρατίας και της αναποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης, και άλλων ανομιών, ων ουκ έστιν αριθμός.

Το μείζον  πρόβλημα της χώρας, κες και κοι, δεν είναι το χρέος, είναι η αποσάθρωση του παραγωγικού μας μηχανισμού, η καθήλωση κάθε επενδυτικής και αναπτυξιακής πρωτοβουλίας. Είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης και συνεργασίας της ιδιωτικής πρωτοβουλίας με τη δημόσια διοίκηση.

Πέραν αυτών, δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί ο  Στρατηγικός σχεδιασμός της οικονομίας, δηλαδή δεν έχουμε προσδιορίσει, τι κράτος θέλουμε, ποια θα είναι η δομή του, πια τα χαρακτηριστικά ο στελεχών που το απαρτίζουν, πιο μοντέλο θα αντικαταστήσει το μοντέλο της κρατικοδίαιτης οικονομίας, σε ποιους τομείς απασχόλησης θα κατευθύνουμε τους εργαζόμενους, ποιους κλάδους οικονομίας ακολουθήσουμε. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν υπάρχει ακόμη πρόταση επιτελικού σχεδιασμού με οργανωτικές δομές που να στοχεύουν στην τη ριζική ανασύσταση της λειτουργίας του κράτους. Αντίθετα επιμένουν στο πελατειακό κράτος και την οικονομία εξαρτημένη από τη διαπλοκή.

Όλα αυτά κες κα κοι συνθέτουν ένα μείγμα προβλημάτων που προοιωνίζουν δύσκολες μέρες για την Ελληνική επιχείρηση  και τη χώρα μας. Οι επόμενες δέκα μέρες θα είναι καθοριστικές για την πορεία της διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές.

Κες και κοι, Ο ΣΕΟΔΙ είχε επισημάνει τα προβλήματα αυτά από την αρχή της κρίσης από το 2008. Επανειλημμένως είχαμε τοποθετηθεί,  τόσο από του βήματος του συνδέσμου των Ελλήνων Οικονομικών Διευθυντών όσο και μέσω του Τύπου και διαφόρων εκδηλώσεων.

To 2009,  ο ομιλών είχε δημοσιεύσει στον Τύπο τα εξής: Η  χώρα μας ευρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας.  Πολιορκείται, από σοβαρά προβλήματα, όπως η ανεργία, το ασφαλιστικό, η γραφειοκρατία, η δημόσια διοίκηση, κυρίως τη διαφθορά, και οι μακροοικονομικέ αστοχίες οδηγούν τη χώρα  στο χείλος της χρεοκοπίας.  Για να σωθεί λοιπόν η χώρα, φαίνεται ότι  έχει ανάγκη από θαρραλέες  επαναστατικές ιδέες και αποφάσεις.

Η άποψή μας είναι για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κρίση, αυτό που απαιτείται  πάνω απ’ όλα, είναι η εθνική συνεννόηση, και η θεσμική πρωτοβουλία αντιμετώπισης της κρίσης.

Θα πρέπει δηλαδή να παραμεριστεί η λογική του κομματισμού και του μηδενισμού των πολιτικών πρωτοβουλιών, να εγκαταλειφθεί η  παραταξιοποίηση των θεσμών.

Αυτό σημαίνει ευρεία πολιτική συναίνεση, να διατυπωθεί τουλάχιστον κάποιος κοινός τόπος συνεννόησης μεταξύ των πολιτικών και θεσμικών παραγόντων της χώρας.

Αυτά θα συμβάλλουν αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Σε άλλη δημοσίευση είχαμε γράψει : Πρέπει να πνεύσει άνεμος επαναστατικής αλλαγής σε όλο το φάσμα της εξουσίας, να γίνουν  τώρα βαθιές τομές στο σώμα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Να σημάνει εθνικός συναγερμός, να λειτουργήσει επιτέλους η αξιοκρατία, να κινητοποιηθούν οι καθαροί και τίμιοι Έλληνες, οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας.

Κες και κοι, αυτά δεν τα γράφαμε επειδή πιστεύαμε ότι ευρίσκαμε ευήκοον ούς από την πολιτική μας ηγεσία.  Ελπίζαμε όμως ότι θα υπήρχε ανταπόκριση από την πλευρά της διανόησης και των θεσμικών φορέων που υπηρετούν την παιδεία, την δικαιοσύνη, την οικονομία. Δυστυχώς όμως, οι φορείς αυτοί ετήρησαν εκκωφαντική σιωπή.

Κες και κοι Συνάδελφοι,

Οι ημέρες που ακολουθούν θα είναι πολύ δύσκολες για την Ελληνική επιχείρηση και φυσικά για εμάς που ασκούμε την οικονομική διοίκηση. Στην αρχή της κρίσης είχαμε γράψει:

Η επιβίωση της σημερινής επιχείρησης  περνάει πλέον από τα χαρακώματα ενός ακήρυχτου πολέμου, που η επιτυχής έκβαση του θα εκφράζεται από τις νίκες στις καθημερινές μάχες. Όλα αυτά, φορτώνουν τον Οικονομικό Διευθυντή με τη μεγάλη ευθύνη του ηγέτη αγωνιστή, που πρέπει να είναι εξοπλισμένος με απαράμιλλο θάρρος και αγωνιστικότητα, αλτρουισμό και πνεύμα αυτοθυσίας.

Είχαμε γράψει επίσης ότι τους εχθρούς μας, δεν θα τους περιμένουμε πλέον στα σύνορα. Αυτοί έρχονται αθόρυβα και μεθοδικά από τις ατραπούς που κυριαρχούνται και ελέγχονται από τα μεγάλα οικονομικά κέντρα.

Οι βάρβαροι, είναι ήδη στη χώρα μας και ελέγχουν την εθνική μας κυριαρχία. Η εθνική μας ανεξαρτησία δεν θα κινδυνεύει μόνον από τα πολεμικά όπλα, αφού ο πόλεμος θα  διεξάγεται κυρίως στο πεδίο της οικονομίας.

Τα αναφέρω αυτά, διότι  ισχύουν και σήμερα και μάλιστα σε υπέρτερο βαθμό.

 

Κες και Κοι,

Η σημερινή κακοδαιμονία και υποβάθμιση της χώρας μας, δεν είναι αυτή που αξίζει στους Έλληνες.  Η Ελλάδα δεν είναι μια απλή γεωγραφική έκφραση, δεν είναι μια κουκίδα στον παγκόσμιο χάρτη. Η Ελλάδα είναι ιστορία, είναι πολιτισμός, είναι Σοφία, είναι τρόπος σκέψης, είναι παγκόσμια κληρονομιά, είναι ο τρόπος σκέψης του δυτικού πολιτισμού. Αυτή την Ελλάδα οφείλουμε να σηκώσουν στους ώμους μας και αυτή την Ελλάδα είμαστε υποχρεωμένοι να παραδώσουμε στα παιδιά μας. Και αυτό δεν είναι καθήκον μόνο της πολιτικής ηγεσίας, είναι καθήκον όλων, κυρίως αυτών που ξέρουν και μπορούν, αυτών που έχουν καταξιωθεί κοινωνικά, επαγγελματικά, επιστημονικά.  Αυτών, που είναι απόψε εδώ.

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Εμείς οι Οικονομικοί Διευθυντές, στηρίζουμε το πλέον ζωτικό μέρος της οικονομία μας, που είναι η ελληνική επιχείρηση , δηλαδή η ιδιωτική οικονομία που είναι ο αιμοδότης της εθνικής μας οικονομίας. Γι’ αυτό, ο ρόλος μας είναι τόσο σημαντικός, όσο και η εθνική μας ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια. Σε μας πέφτει το μεγάλο βάρος της προστασίας της εθνικής μας οικονομίας. Το βάρος αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι είμαστε υποχρεωμένοι  να το σηκώσουμε.

 

Σας Εύχομαι Καλή χρονιά, Καλή δύναμη, αισιοδοξία και αγωνιστικότητα.

Permanent link to this article: https://seodi.gr/%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b5%ce%bf%ce%b4%ce%b9-%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b4/?lang=en